PTFE ، معروف به "پادشاه پلاستیک" ، یک پلیمر مولکولی بالا با بسیاری از خصوصیات عالی است. از زمان اختراع آن در سال 1938 ، در بسیاری از زمینه ها ارزش فوق العاده ای را نشان داده است.
ثبات شیمیایی PTFE بی نظیر است. این می تواند در برابر فرسایش تقریباً تمام اسیدها ، قلیایی ها و حلالهای مختلف مقاومت کند ، و این ثبات حتی در محیط های با درجه حرارت بالا هنوز هم عالی است. به استثنای مواد خاص مانند فلزات قلیایی مذاب ، فلوئور عنصر تحت فشار و فشار زیاد و چند فلوراید هالوژن ، آسیب دیدن هر ماده ای دشوار است ، که باعث می شود در صنایعی مانند مواد شیمیایی و دارویی که نیاز به ثبات شیمیایی بسیار بالایی دارند ، بسیار محبوب شود.
از نظر خصوصیات بدنی ، عملکرد PTFE نیز چشمگیر است. این ضریب اصطکاک بسیار کمی دارد ، کمترین ضریب اصطکاک در بین مواد جامد شناخته شده ، که باعث می شود نقش مهمی در برنامه هایی مانند قابلمه های غیر چسبنده و حلقه های پیستونی داشته باشد که نیاز به کاهش اصطکاک دارند. علاوه بر این ، PTFE می تواند به طور معمول در محدوده دمای گسترده ای از درجه {1}} استفاده شود. این نه تنها در برابر دمای پایین مقاوم است ، بلکه یک مقاومت مکانیکی خاصی را در دماهای پایین نیز حفظ می کند. همچنین در برابر درجه حرارت بالا مقاوم است و می تواند برای مدت طولانی در دمای بالا 260 درجه کار کند.
PTFE همچنین دارای خواص الکتریکی عالی است. ساختار مولکولی آن متقارن است ، لحظه دو قطبی آن صفر است و ثابت دی الکتریک آن در 2.1 پایدار است ، که در یک محدوده درجه حرارت و فرکانس خاص بدون تغییر باقی می ماند. می توان از آن به عنوان یک ماده عایق الکتریکی خوب برای کابل ها و غیره استفاده کرد.
با این حال ، PTFE کامل نیست. این مشکلات جریان سرد دارد و برای مدت طولانی تحت فشار قرار می گیرد. این بسیار چسبنده است و برای برنامه های کاربردی که نیاز به پیوند دارند مناسب نیست. ضریب انبساط خطی آن زیاد است و با دما به طور نامنظم تغییر می کند.
با وجود کاستی های خود ، PTFE هنوز هم در بسیاری از زمینه ها مانند الکترونیک ، مواد شیمیایی و ماشین آلات به دلیل پایداری شیمیایی منحصر به فرد ، خصوصیات فیزیکی عالی و خصوصیات الکتریکی عالی ، دارای موقعیت غیر قابل تعویض است و دامنه کاربرد آن به طور مداوم با توسعه فناوری در حال گسترش است.